Na światowej wystawie Expo 2005, w Japonii, skandynawski armator, a zarazem operator terminali portowych, Wallenius Wilhelmsen, przedstawił koncepcję wielkiego statku napędzanego wyłącznie energią słońca, wiatru i fal. Niedawno, ta sama firma, zaprezentowała koncepcję „zeroemisyjnego” portowego terminalu ro-ro. Pierwszy z projektów nazwano Orcelle – od nazwy zagrożonego wyginięciem gatunku delfina, z ujścia azjatyckiej rzeki Irawadi, a drugi – Castor (po francusku: bóbr).

„Delfin”

Ekologiczny (e/s) Orcelle miałby być pentamaranem, choć raczej można go uznać za trimaran, jako że składa się zasadniczo z trzech kadłubów, choć kontaktują się one z wodą w pięciu miejscach. Zdolny jest pomieścić 10 tys. standardowych aut. Wyposażony ma być w 3 gigantyczne, sztywne żagle, wykonane z lekkich materiałów kompozytowych, pokryte  panelami słonecznymi. Dzięki nim, statek mógłby osiągać 15 w., co w erze slow steaming jest prędkością całkiem do przyjęcia. 12 płetw, umieszczonych na jego kadłubach, będzie przekształcać energię fal na wodór, energię elektryczną lub mechaniczną. Płetwy te mogłyby również, wykorzystując energię fal lub pokładowych źródeł zasilania, służyć do napędzania jednostki. Poziome płetwy, wykorzystujące energię fal, służyłyby także jako stabilizatory, co eliminowałoby potrzebę stosowania balastu. Sam zresztą smukły kadłub, wyposażony w 4 dodatkowe pływaki, byłby bardzo stabilny, nawet na wzburzonym morzu. Duże żagle wykorzystywałyby nie tylko energię wiatru, ale i słońca, przy pomocy ogniw słonecznych umieszczonych na ich powierzchni. Około połowa energii produkowanej na statku miałaby pochodzić z ogniw paliwowych, w których, przez syntezę wodoru i tlenu, generowana byłaby energia elektryczna (produktem ubocznym tego procesu są tylko para wodna i ciepło). Orcelle, mający 250 m długości, mógłby przewozić ok. 10 tys. samochodów (ok. 50% więcej niż dzisiejsze samochodowce), mając przy tym podobny tonaż. Osiągnięte zostałoby to dzięki wykorzystaniu lekkich materiałów, aluminium i tworzyw, a także przez eliminację zbiorników balastowych. Jego pokłady miałyby powierzchnię ok. 14 boisk piłkarskich.

„Bóbr”

Również terminal portowy, którego koncepcję przedstawiła niedawno firma Wallenius Wilhelmsen Logistics, miałby być zasilany w energię przez słońce i wiatr. Nie korzystałby on wcale z energii konwencjonalnej, bazującej na paliwach kopalnych i nie emitowałby żadnych szkodliwych substancji do atmosfery. Castor Green Terminal służyć miałby do obsługi ładunków ro-ro i różnego rodzaju pojazdów: samochodów, maszyn rolniczych, budowlanych, taboru kolejowego itp. Sprzęt do przeładunku i składowania również ma być nieuciążliwy dla środowiska. Ilość energii zużyta do obsługi każdej jednostki ładunku na terenie terminalu będzie mniejsza nawet o 80%. Główne źródło energii dla Castor Green Terminal będą stanowić turbiny wiatrowe oraz panele słoneczne, umieszczone na dachu kompleksu. Terminal będzie również samowystarczalny, jeśli chodzi o zaopatrzenie w wodę, gdyż w podziemnych zbiornikach będą gromadzone i regenerowane wody opadowe. Zużycie energii będzie zminimalizowane, poprzez wykorzystywanie wiatru do chłodzenia, a energii słonecznej – do ogrzewania i oświetlania. Inteligentne czujniki oświetlenia zapewnią maksymalnie efektywne wykorzystanie energii elektrycznej. Oszczędności dotyczą także terenu: terminal będzie znacznie bardziej „zwarty” niż terminale tradycyjne. Samochody i inne mniejsze pojazdy będą parkowane wielopoziomowo, przy pomocy automatycznych urządzeń do ich podnoszenia i przemieszczania. Lokalizację terminalu poprzedzą  szczegółowe badania środowiska, w tym potencjalnego jego wpływu na życie morskich ptaków i zwierząt. Terminal ma być dogodnie usytuowany, w pobliżu szlaków kolejowych i drogowych (a jeśli to możliwe, to również śródlądowych dróg wodnych) oraz blisko głównych rynków i zakładów produkcyjnych, które miałby obsługiwać.

W zamierzeniu projektantów z Wallenius Wilhelmsen Logistics, wraz z „bezemisyjnymi” statkami typu Orcelle, Castor Green Terminal tworzyłby wzorcowy, ekologiczny tandem, wyznaczający standardy w morskiej i lądowej logistycznej obsłudze ładunków ro-ro.